پاسداشت مصصح بزرگ شاهنامه در «شب شاهنامه و جلال خالقی مطلق»

نهصد و چهل و دومین شب از شب‌های مجله بخارا با عنوان «شب شاهنامه و جلال خالقی مظلق» به تجلیل و نکوداشت دکتر جلال خالقی مطلق، شاهنامه پژوه و مصحح بزرگ شاهنامه اختصاص داشت که با حضور استادان برجسته و علاقمندان به فرهنگ و ادبیات ایرانی در سالن استادشهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

به گزارش پایگاه خبری آوای شاهنامه، دکتر ژاله آموزگار، استاد بازنشسته فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران در این مراسم با اشاره به اینکه اکنون می‌خواهم تا آنجا که مقدور است، دکتر جلال خالقی مطلق را از حاشیه بیرون بیاورم گفت: جناب دکتر وقتی از ایران می‌رفت شیفته شاهنامه بود و این موضوع را مدیون پسردایی‌اش بود که از نوجوانی او را به زورخانه برده بود و با اشعار حماسی آشنا شده بود.

این استاد پیشکسوت با بیان اینکه روش شادروان جلال خالقی مطلق که مورد انتقاد برخی قرار گرفته، روش علمی برای تصحیح متون است خاطر نشان کرد: کار او بسیار مشکل و وقت‌گیر بود، به قول خودش احیای کامل متن غیر ممکن است. او توضیح می‌دهد که چگونه نسخه‌نویسان به مناسبت‌هایی اشعار خودشان را در میان اشعار فردوسی جا می‌دادند و او با زبان شناسی اشعار اضافه را حذف کرد.

وی افزود»: دکتر خالقی مطلق انتقادها را می‌پذیرفت و انتقادهای نابه‌جا را پاسخ می‌داد. او بسیار ساده و متواضع زیست. افتخار کنیم که هموطنانمان انسان‌های بزرگی هستند، کاش ما هم بتوانیم انسان بزرگی باشیم.

در ادامه سجاد آیدانلو، شاهنامه پژوه و استاد دانشگاه نیز با ارسال پیامی تصویری گفت: نبود چنین استاد بزرگی را به جامعه تسلیت عرض می‌کنم. او از بزرگ‌ترین شاهکارشناسان، زبان‌شناسان و مصححان ایران و جهان بود.

وی با تاکید بر اینکه شهرت دکتر خالقی مطلق به خاطر تصحیح ارزشمندشان از شاهنامه فردوسی است بیان کرد: ایشان کار بسیار بزرگی انجام دادند. ابتدا یک تصحیح ارزشمند هشت نسخه‌ای و سپس یک تصحیح مجدد انجام دادند.

این شاهنامه‌پژوه تصریح کرد: به جرات می‌توان گفت کمتر مصححی را داریم که مانند دکتر خالقی مطلق و با تکیه به روش کاملا علمی تصحیح چنین نسخه‌ای را برعهده گرفته باشد.

آیدنلو خاطر نشان کرد:: همه ما به خاطر جریان‌سازی جلال خالقی به لحاظ ایجاد یک روش درست برای تصحیح شاهنامه و تاثیر بر روی نسل‌های گذشته، همواره مدیون ایشان هستیم.

گفتنی است جلال خالقی‌مطلق، ادیب، پژوهشگر و شاهنامه‌شناس ایرانی بود که ۹ اسفند ۱۴۰۴ در شهر هامبورگ آلمان درگذشت.